Μια σελίδα για τον παγκόσμιο ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ: Ιστορία - Μουσική - Κοινότητες
Α web page dedicated to promote the awareness of the HELLENIC PΟΝΤΙΑΝ culture

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ : Οταν η μουσική συναντά την ιστορία

από την εφημερίδα ΠΟΝΤΟΣ Απρίλιος-Μαϊος 2002

 

 Δημιούργησε το πρωτοποριακό μουσικό σχήμα "Ρωμανία" και έκανε τη μουσική μέσο πάλης για την διεκδίκηση του δικαιώματος των Ποντίων στην ιστορική μνήμη. Τραγούδησε και πάλεψε για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Στον αγώνα αυτό πολεμήθηκε από το βρώμικο κατεστημένο. Ομως ο Βασίλης Μιχαηλίδης έμεινε όρθιος και αγέρωχος. Δεν συμβιβάστηκε με το κατεστημένο. Δεν προσκύνησε εξουσίες. Πάλεψε δυνατά και νίκησε...Εκανε τις ευαισθησίες του μουσικό έργο και ανέδειξε μουσικά το μεγάλο και ατιμώρητο έγκλημα της Γενοκτονίας. Κάθε συναυλία του είναι και ένα ιερό μνημόσυνο στα χιλιάδες θύματα μας...

Η εποχή που διανύουμε αποτελεί κρίσιμο χρονικό σταυροδρόμι "σύγκρουσης αξιών", όπως άλλωστε συνέβαινε και στο παρελθόν. Οι ιδιαιτερότητες όμως που τη χαρακτηρίζουν και διαποτίζουν κάθε τομέα της κοινωνικής πραγματικότητας, δεν είναι άλλη από την γενικευμένη απάθεια και αλλοτρίωση, η απαξίωση οραμάτων και ιδεών που ανδρώνουν και ζωογονούν την ανθρωπινή ψυχή. Απέναντι όμως από την κοινωνία του Μεγάλου Αδελφού και του καναπέ, αναδύονται σκέψεις, προβληματισμοί και στόχοι που μας βοηθούν ακόμη να ονειρευόμαστε, να ελπίζουμε, να στοχαζόμαστε. Ο Βασίλης Μιχαηλίδης, καταξιωμένος καλλιτέχνης του ποντιακού χώρου, είναι απ' αυτούς που αντιστέκονται, τολμούν και αγωνιούν για το αύριο. Τον συναντήσαμε στο προσωπικό του χώρο, να αναζητά αλήθειες, μέσα από το βιβλίο που εξέδωσε η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης, με θέμα την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

Βασίλη, πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε το ιστορικό βιβλίο στην καλλιτεχνική σου πορεία, τα τελευταία χρόνια;

Καθοριστικό, θα έλεγα. Μη ξεχνάτε ότι τα πρώτα βιβλία που με ενέπνευσαν να ασχοληθώ με τα ιστορικά τραγούδια, ήταν το "Πόντιοι Δικαίωμα στην Μνήμη" των Κώστα Φωτιάδη-Μιχάλη Χαραλαμπίδη, "Η Μαύρη Θάλασσα" του Χρήστου Σαμουηλίδη, η "Γη του Πόντου" του Δ. Ψαθά και η "Ταμάμα" του Γ. Ανδρεάδη. Η γνώση της ιστορικής αλήθειας, έτσι όπως εγώ την ένιωσα και ότι απορρέει απ' αυτήν, λειτούργησε καταλυτικά στον μουσικό δρόμο που επέλεξα να ακολουθήσω.

Πόσο εύκολος ήταν ο δρόμος αυτής της επικογής;

Είναι αλήθεια ότι αυτή η προσπάθεια, τα πρώτα χρόνια, αντιμετωπίστηκε με καχυποψία και όχι μόνο. Για πολλά χρόνια Πόντιος σήμαινε απλά φολκλόρ. Περιορίσαν ένα από τα πιο δυναμικά κομμάτια του Ελληνισμού, σε ανώδυνες για κάποιους, μουσικοχορευτικές ώρες ξενοιασιάς (στις οποίες συμμετείχα κι εγώ) αλλά αποκλειστικά και μόνο σ' αυτές. Η δική μου πρόθεση και σκέψη μέσα από τις συναυλίες ήταν να ταξιδεύει μουσικά το κοινό στο χωροχρόνο, πέρα και έξω από τα δεδόμενα του γλεντιού και του αλκοόλ. Κι όπως καταλαβαίνετε το εγχείρημα ήταν αρκετό δύσκολο.

Αναφέρθηκες στα πρώτα χρόνια. Σήμερα κάτι έχει αλλάξει;

Σαφώς και έχει αλλάξει. Η προσέλευση του κόσμου είναι σίγουρα μεγαλύτερη. Νιώθω ότι, μέρα με την μέρα, δικαιώνεται η επιλογή μου, γεγονός που δυναμώνει τη θέλησή μου να συνεχίσω.

Πως νιώθεις σαν καλλιτέχνης απέναντι στο κοινό που παρακολουθεί τις συναυλίες σου;

Μεγάλη ευθύνη. Είναι διαφορετικό να τραγουδάς στην πίστα, μέσα σ' ένα κλίμα ευφορίας και γλεντιού, όπου κανείς δεν προσέχει το τι λες και άλλο να εκτίθεσαι σ' ένα κοινό το οποιό παρακολουθεί και ακούει, ως και την τελευταία συλλαβή του στίχου.

Βασίλη, οι νέοι σήμερα ακούνε ποντιακό τραγούδι;

Πιστεύω πως ναι. Το θέμα είναι τι τους προσφέρεται να ακούσουν. Σ' αυτό το ερώτημά όμως νομίζω πως οι πλέον ειδήμονες ν' απαντήσουν είναι οι λαογράφοι. Σ' ότι με αφορά, νιώθω μεγάλο σεβασμό για τον Χρύσανθο και ότι έχει προσφέρει, στον Γιώργο Εμμανουηλίδη, αλλά και σε μια παρουσία των τελευταίων ετών, τον Αλέξη Παρχαρίδη, ο οποίος κατά την γνώμη μου, αποδίδει θαυμάσια τα παραδοσιακά τραγούδια και ταυτόχρονα έχει ανοίξει τα φτερά του στην έντεχνη μουσική, με μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία. Δηλώνω απερίφραστα θαυμαστής του.

Ποια η γνώμη σου, για τα λεγόμενα ποντιακά κέντρα και τα προγράμματά τους;

Ουδέν σχόλιο.

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πόσο σε ενδιαφέρει, Βασίλη, η ποιλτική;

Αν εννοείτε αυτό που παρουσιάζεται σήμερα, ως πολιτική, δεν με αφορά καθόλου γιατί απλά δεν έχει σχέση με την πολιτική όπως την νιώθω εγώ. Αυτό που παρακολουθούμε σήμερα, αποτελεί κακέκτυπο πολιτικής κακή διαχείριση ενός συστήματος που εκτρέψει μαριονέτες εξουσίας. Οι κρατούντες και τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, επιδίδονται σ' έναν αγώνα κατακρεούργησης οραμάτων και ιδεών, δημιουργώντας στεγανά και αποκλείοντας με φασιστική νοοτροπία -- υπόγεια βέβαια -- κάθε καθαρή και έντιμη πολιτική φωνή.

Τότε να ρωτήσω πως εσύ αντιλαμβάνεσαι την έννοια της πολιτικής;

Πιστεύω όπως πραγματικά πρέπει να είναι. Οράματα και στόχοι που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της χώρας και του λαού μας. Ουσιαστική Δημοκρατία και ενεργή συμμετοχή του πολίτη. Εντιμη και αξιοπρεπή στάση στα Διεθνή και Εθνικά ζητήματα.Για παράδειγμα, πόσο έντιμη υπήρξε η πολιτική εξουσία απέναντι στον αγώνα του κουρδικού λαού;

Αλήθεια πόσο κοντά είμαστε σαν χώρα στους λαούς της Μ. Ασίας; Ποια αξιοπρέπεια διεκδικόυμε σαν χώρα όταν ΄θαβουμε το ζήτημα της αναγώρισης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, χορεύοντας ζεϊμπέκικο με τους Γκρίζους Λύκους; Ή όταν ταπεινώνουμε έναν ολόκληρο λαό - με ευχαριστίες μάλιστα - στα δραματικά γεγονότα των Ιμίων;

Είναι τόσο μεγάλο το κενό της Πολιτικής, σήμερα, που θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες. Αυτό όμως που θά θελα να πω είναι ότι για μένα η πολιτική αποκτά νόημα, στις ιδέες, στα οράματα και στον αγώνα του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, του Πόντιου πολιτικού και διανοούμενου που αποτελεί Κεφάλαιο για την πατρίδα μας.

Ας επανέλθουμε, αφού σε ευχαριστήσουμε θερμά για το χρόνο που διέθεσες, στις καλλιτεχνικές σου δραστηριότητες. Τι προγραμματίζεις για το άμεσο μέλλον;

Αμέσως μετά το Πάσχα, έχουν προγραμματιστεί συναυλίες σε διάφορες πόλεις, ενώ ταυτόχρονα είναι σε διαδικασία εξέλιξης, η ολοκλήρωση του νέου μουσικού έργου, που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα, μέσα από την εφημερίδα "ΠΟΝΤΟΣ" να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες μου, που συμμετέχουν στο Μουσικό Σχήμα "Ρώμανια" και ιδιαίτερα τον Φίλιππο Κεσαπίδη και τον Αλέξανδρο (Παρχαρίδη), για την μεγάλη συμβολή τους, στην δύσκολη αυτή προσπάθεια.

Ο Βασίλης Μιχαηλίδης μέσα από το σπουδαίο μουσικό του έργο αντιστέκεται απέναντι στην εσκεμμένη αποσιώπηση της ιστορίας του Ποντιακόυ Ελληνισμού, προσφέροντας από το δικό του μετερίζι, στον αγώνα για επανάκτηση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ. 

webmaster  trapezounta@yahoo.com  © May 1999 

Trapezounta.com is an independent website not affiliated with any organization or institution