Μια σελίδα για τον παγκόσμιο ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ: Ιστορία - Μουσική - Κοινότητες
Α web page dedicated to promote the awareness of the HELLENIC PΟΝΤΙΑΝ culture

ΜΠΑΜΠΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Ο αστείρευτος τραγουδιστής του ποντιακού τραγουδιού

εφημερίδα ΕύΞΕΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ Απρίλιος 2002

 

Σε μικρή ηλικία ξεκίνησε να τραγουδά και πολύ γρήγορα βρέθηκε ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα του ποντιακού καλλιτεχνικού χώρου. Αναφερόμαστε στον Μπάπμη Ιορδανίδη που γεννήθηκε στο Μόναχο τον Οκτώβριο του 1966, μιας και οι γονείς του ο Γιώργος και η Σοφία ήταν μετανάστες στη Γερμανία. Η καταγωγή των παππούδων του είναι από το χωριό Λιβάδια της περιοχής Γαλίαινας του Πόντου.

Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στη Βέροια, όπου εκεί μυήθηκε στην ποντιακή μουσική παράδοση.

Σε ηλικία μόλις έξι χρονών συμμετέχει στα μουχαπέτια που γίνονταν στην περιοχή. Ο θείος του Στάθης Γαβρίδης έπαιζε λύρα και τον είχε κοντά του για να τραγουδάει.

Η πρώτη του εμφάνιση σε κέντρο έγινε σε ηλικία μόλις εννιά χρονών στο Πρωτοχώρι της Κοζάνης, όπου σε ένα χορό, που τον πήγε ο θείος του ο Θεόδωρος Ταρνανίδης, ερμήνευσε ένα τραγούδι έχοντας τη συνοδεία της λύρας του Χρήστου Τσενεκίδη. Εκεί πραγματικά ο κόσμος τον αποθέωσε. Ακολουθεί η συνεργασία του με το λυράρη Γιάννη Σοφιανίδη από τα Αλωνάκια Κοζάνης, και εμφανίζεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις.

Το μεγάλο άλμα έγινε το 1977, όπου εμφανίζεται στο κέντρο "Ξενιτέας" στην Πτολεμαϊδα, έχοντας δίπλα του το λυράρη Γιώργο Δημητριάδη. Από εκεί αρχίζει ουσιαστικά η μεγάλη του πορεία στο επαγγελματικό ποντιακό τραγούδι. Εκεί γνωρίζεται με το Γεργούλη Κουγιουμτζίδη και την επόμενη χρονιά εμφανίζεται μαζί του στον "Ξεριζωμό" στην Πατρίδα Ημαθίας. Εκείνη την εποχή στην ευρύτερη περιοχή της Βέροιας βρισκόταν το επίκεντρο της ποντιακής διασκέδασης. Στον "Ξεριζωμό" έμεινε δύο χρόνια, όπου κοντά στον Γεργούλη Κουγιουμτζίδη έμαθε πολλά πράγματα που αργότερα τον βοήθησαν στην εξέλιξη της καρριέρας του.

Κατόπιν επιστρέφει στην Πτολεμαϊδα, όπου μένει για έξι συνεχόμενα χρόνια στο ποντιακό κέντρο " Ο Πόντος".

Το 1988 πηγαίνει στο "Φάρο" στη Βέροια και την επόμενη χρονιά βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, όπου μαζί με τον Ανέστη Μωυσή εμφανίζονται στη "Λεμόνα". Την επόμενη χρονιά στο πρόγραμμα του κέντρου προστέθηκε και ο Κώστας Καραπαναγιωτίδης.

Ακολουθεί η κάθοδος του στην Αθήνα, όπου εμφανίζεται στην "Τρυγώνα" έχοντας λυράρη τον Μπάμπη Κεμανετζίδη και μένει για δύο χρόνια.

Επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη στο κέντρο "Αρίων" στο Κορδελιό, και την επόμενη χρονιά βρίσκεται στην "Κοσμοκίνηση".

Ακολουθεί μία χρονιά στην "Τρυγώνα" της Αθήνας και στη συνέχεια εμφανίζεται για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια στη "Λεμόνα". Τη φετινή χρονιά έκανε εμφανίσεις μαζί με το Γιώργο Σιδηρόπουλο σε ένα νέο ποντιακό κέντρο το "Μέγαρο".

Φυσικά εκτός από τις εμφανίσεις του σε όλη την Ελλάδα ο Μπάμπης Ιορδανίδης ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο όπου υπάρχουν Πόντιοι και βρέθηκε αρκετές φορές κοντά τους.

Στο χώρο της δισκογραφίας έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1991 με το δίσκο "Το μοναχοπαίδ". Ακουλούθησαν "Το παρχαρόπουλο", το "Ψάχνοντας τον Πόντο", "Το Βράδον". Η τελευταία του δισκογραφική δουλειά κυκλοφόρησε πέρυσι με γενικό τίτλο "Ποντιακή νύχτα στην Αθήνα", όπου ήταν μια ζωντανή ηχογράφηση μαζί με τον Ανέστη Μωυσή και στη λύρα ήταν ο Ανδρέας Κουγιουμτζίδης.

Συναντήσαμε το Μπάμπη Ιορδανίδη και μας μίλησε για την πορεία του στο ποντιακό τραγούδι.

-Την καριέρα σου την ξεκίνησες στις περιοχές της Κοζάνης και της Ημαθίας, όπου οι Πόντιοι αριθμητικά υπερτερούν. Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο τότε και το σήμερα;

-Οι διαφορές είναι τεράστιες. Τότε διασκέδαση ήταν πιο εύκολη. Ο κόσμος έβγαινε συχνότερα έξω και διασκέδαζε χωρίς να ξοδεύει πολλά λεφτά και υπήρχε μια άλλη συμπεριφορά. Ο κόσμος ήταν πιο αυθόρμητος, πιο οικείος. Τώρα τα μαγάζια έχουν γίνει πιο επαγγελματικά, τα προγράμματα είναι πιο προσεγμένα, δεν είναι πια πρόχειρα. Τότε οι καλλιτέχνες αυτοσχεδίαζαν. Ανάλογα με το κέφι του κόσμου ακολουθούσαν και αυτοί. Σήμερα οι καλλιτέχνες μπήκανε λίγο σε καλούπια. Γνωρίζουν ότι θα εμφανιστούν τη συγκεκριμένη ώρα, θα πούνε δεκαπέντε τραγούδια και θα ακολουθήσει ο επόμενος καλλιτέχνης. Τα ποντιακά μαγαζιά ακολουθούν προγράμματα όπως κάνουν τα λαϊκά μαγαζιά. Στους χορούς των συλλόγων ειδικά σε αυτούς που γίνονται σε ανοιχτούς χώρους τα καλοκαίρια εκεί οι καλλιτέχνες αυτοσχεδιάζουμε και πλησιάζουμε τη διασκέδαση όπως γίνονταν παλαιότερα.

-Πως βλέπεις τον κόσμο; Είναι απαιτητικός, γνωρίζει τα ποντιακά τραγούδια;

-Παλιά ο κόσμος ήξερε πιο πολύ το ποντιακό τραγούδι , ήτανε πιο γνώστης. Υπήρχε μόνο το παραδοσιακό τραγούδι και απαιτούσε να τραγουδήσεις κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι και ένιωθε το τραγούδι. Σήμερα ο κόσμος ακούει και ζητάει περισσότερο τα τραγούδια που γίνονται σουξέ. Μερικές φορές δεν γνωρίζουν τα λόγια τι λένε, απλώς τους φτιάχνει η μελωδία και το ζήτανε.

-Η διαφήμιση που γίνεται στα τραγούδια ενός καλλιτέχνη, επιρεάζει τον κόσμο;

-Πάρα πολύ. Αυτή την εποχή όσο περισσότερο προβάλεται ένας καλλιτέχνης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τόσο πιο πολύ ο κόσμος τον ζητάει.

-Κατά πόσο σε βοήθησε το ότι έζησες και ξεκίνησες την καριέρα σου στα μέρη όπου η ποντιακή μουσική είναι το κυρίαρχο είδος μουσικής;

-Πάρα πολύ γιατί ειδικά την εποχή εκείνη στην Πατρίδα της Βέροιας υπήρχαν τρία μαγαζιά, όπου έπαιζαν τα μεγαλύτερα ονόματα της ποντιακής μουσικής και αναάμεσα τους βρέθηκα κι εγώ. Στο ένα είμασταν εγώ με τον Γεργούλη Κουγιουμτζίδη, στο άλλο ήταν ο φοβερός Κωστικάς Τσακαλίδης και στο τρίτο ήταν ο Γώγος με τον Εμμανουηλίδη. Τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής θα έλεγα. Για να καταλάβει ο κόσμος θα πω ότι σήμερα βλέπουμε στη Θεσσαλονίκη να υπάρχουν ποντιακά μαγαζιά με τα μεγαλύτερα ονόματα του ποντιακού τραγουδιού. Εκείνη την εποχή η μητρόπολη της ποντιακής διασκέδασης ήταν η Πατρίδα Βεροίας.

Επίσης θέλω να τονίσω ότι τότε υπήρχαν και πολλά μουχαπέτια. Μπορεί να δουλεύαμε στα μαγαζιά τα Σαβατοκύριακα, αλλά τις καθημερινές πάντα τραγουδούσαμε σε κάποιο μουχαπέτ. Και μέσα από τα μουχαπέτια γεννιέται ο καλλιτέχνης.

-Εχεις βρεθεί κοντά στους Πόντιους σε όλον τον κόσμο, είτε στην Αμερική, είτε στην Αυστραλία. Βλέπεις διαφορές ανάμεσά τους;

-Ειδικά στην Αμερική και στην Αυστραλία οι Πόντιοι είναι πιο ανόθευτοι. Εχουν μείνει στον ποντιακό τρόπο διασκέδασης του 1960. Συγκινούνται πάρα πολύ με τα παλιά τραγούδια. Ενώ γνωρίζουν και τα νέα τραγούδια που κατά καιρούς βγαίνουν, αυτοί ζητούν τα παλιά και επιμένουν σε αυτά.

Στην Γερμανία, επειδή οι αποστάσεις έχουν μικρείνει πλησιάζουν τον τρόπο διασκέδασης της Ελλάδας.

-Βλέπεις επιστροφή της νεολαίας στην ποντιακή διασκέδαση;

-Βλέπω επιστροφή της νεολαίας και αυτό είναι ελπιδοφόρο. Και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη βλέπω στα μαγαζιά πάρα πολύ νεολαία. Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται τα τελευταία χρόνια. Πριν μια δεκαετία η νεολαία έφυγε και πήγε στα club, τα τελευταία χρόνια επέστρεψε πάλι στην ποντιακή διασκέδαση.

-Ποια είναι η γνώμη σου για την κυκλοφορία πάρα πολλών νέων δίσκων;

-Ο κάθε καλλιτέχνης κάνει τις επιλογές του. Νομίζω ότι οι παλιότεροι καλλιτέχνες και ανάμεσά τους βάζω και τον εαυτό μου, κάνουμε δουλειές που κυκλοφορούν όταν πιστεύουμε ότι είμαστε έτοιμοι να τις κυκλοφορήσουμε. Στους νέους καλλιτέχνες νομίζω ότι συμβαίνει το φαινόμενο να κυκλοφορούν σύντομα δίσκους γιατί θέλοντας να προβληθούνε πρέπει να κάνουνε οπωσδήποτε μια δισκογραφική δουλειά. Η γνώμη μου είναι ότι κάνοντας ένα δίσκο πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός γιατί αυτή θα είναι η ταυτότητα σου στον κόσμο.

-Βγαίνουν νεόι τραγουδιστές;

-Τα νέα παιδιά πηγαίνουν στις σχολές λύρας και μαθαίνουν εύκολα λύρα γιατί δουλεύουν πάνω στα μαθήματα που τους διδάσκονται. Στο τραγούδι δε φτάνει μόνο η μάθηση πρέπει να έχεις κάποια προσώντα. Χρειάζεται η φωνή. Γι' αυτό βλέπουμε πολλούς και καλούς λυράρηδες αλλά λίγους τραγουδιστές.

webmaster  trapezounta@yahoo.com  © May 1999 

Trapezounta.com is an independent website not affiliated with any organization or institution